Als heer door het verkeer op een Munzo

Mijn onvolprezen buurvrouw heeft voor mij twee broekklemmen gemaakt van reflectiemateriaal en elastiek. Een enkel bandje ging al heel redelijk, maar een dubbel bandje zorgt ervoor dat ook de broek om het bovendeel van het onderbeen strak gespannen blijft.

Munzo aangepast

Na een paar honderd kilometer waren er nog wat opmerkingen en wensen ten aanzien van de Munzo. Hierover had ik erg plezierig contact met Bram Smit, die zeer geïnteresseerd was. Hij stelde voor om een heel nieuw voorstuk voor mij te maken. Dit werd op 23 januari 2009 gemonteerd.






Hier een overzicht van de nieuwe situatie. Een van de belangrijkste veranderingen is dat het balhoofd 4 cm naar voren is verplaatst zodat er meer ruimte kwam tussen het voorwiel en het frame. Bram had het balhoofd in eerste instantie zover mogelijk naar achteren geplaatst in verband met de stabiliteit. Maar omdat ik er ook met slecht weer mee wil rijden zonder helemaal vies te worden, is een volwaardig spatbord toch wel heel handig. Inmiddels ben ik weer de Posbank op geweest met een vochtig wegdek, maar de weg was niet kletsnat zoals tijdens of net na een regenbui. Ook bij 10% stijging is er geen enkel probleem. Het voorwiel slipt niet weg.





Bram heeft voor mij twee boutjes in de voorvork gemonteerd om een beugel aan het spatbord te maken. Hierdoor zit het spatbord veel steviger. De situatie is nog niet ideaal. Ik heb het spatbord verlengd door een stuk aan vast te plakken met 2-componentenlijm. Dit hecht goed, het ziet er nog niet helemaal mooi uit. Bovendien volgt het spatbord niet helemaal het wiel. Het verlengen van het spatbord is noodzakelijk omdat de voorvork eigenlijk achterstevoren zit. Hiervoor moet ik nog een beter spatbord en een betere beugel vinden.
Ook het achterspatbord is wat lager bevestigd en niet meer direct aan het gereedschapbakje. Het kan nu gemakkelijk losgetrokken worden om te verwijderen.




Een andere belangrijke verandering is het vervangen van het 65-tands tandwiel voor. In combinatie met de dualdrive is dit voor mij teveel. Ik gebruikte de derde versnelling van de naaf helemaal niet en had geen gunstig verzet voor steile hellingen. En die komen hier in de buurt van Arnhem nogal veel voor. Nu heeft hij een 52-tands tandwiel gemonteerd. Dit geeft voor mij een veel betere combinatie. De Holle Weg bij de Posbank (door mij geschat op minstens 8%) kom ik met moeite op met de tweede naafversnelling. Dit is vergelijkbaar met wat ik met de racefiets kan. En het steile stukje van de Zijpenberg (volgens mij zeker 10%) kon ik nu heel goed opkomen met het lichtste verzet. In de oude situatie ging het maar net, maar alleen omdat het relatief korte stukjes zijn. Ik heb het gevoel dat ik nu een lange helling van 6 a 7% zou moeten kunnen beklimmen.

Hierbij moet wel bedacht worden dat de fiets niet super licht is met 18,7 Kg. Je kunt ook stellen dat het gewicht nog meevalt, want dit is inclusief spatborden, verlichting, bagagedrager met bakje waarin pompje en ring/steeksleutel, tasje met bandenplakspullen, hoofdsteun, SRAM dualdrive en fantastische mechanische schijfrem.

Verder heeft Bram bij mij een nieuwe kraag gemonteerd om het laagste stuk van het voorste framedeel. Hierdoor zal er naar verwachting veel minder water komen in het verbindingsstuk tussen voorste en achterste framedeel. Het ziet er vind ik heel mooi uit, erg elegant.





Zelf had ik nog een klein fototasje liggen. Dit heb ik met een bandje bevestigd aan de hoofdsteun. In het zakje zitten de spullen voor het plakken van een band. Voor het gereedschap is er meer ruimte in het gereedschapbakje dat in de bagagedrager zit. In dit bakje heb ik een minipompje en een sleutel nr. 15 voor het loshalen van het voorwiel (hier zit geen snelspanner op). Stukje handdoek er omheen en het rammelt niet meer.





























Hoe bevalt het spatbord bij nat weer? Ik zelf bleef schoon, maar de fiets niet helemaal. Het spatbord kan niet te lang zijn omdat het anders op de grond komt als je de twee delen uit elkaar haalt. Het frame wordt nog iets vies, maar het water loopt niet in de verbinding tussen de twee framedelen. Dat is al een hele winst, net als het zelf schoon blijven. Op de foto met de stok zie je dat het logisch is dat het opspattend water net onder het spatbord door gaat. Hierbij moet worden opgemerkt dat het ook wel een hele lage fiets is. Juist hierdoor is hij lekker compact en ook goed mee te nemen in de trein (zoals ik nu heb ervaren in de tocht naar Bram in Naarden).

















Al met al heel wat verbeteringen die de Munzo een nog aantrekkelijker fiets maken dan hij al was. Bram bedankt voor deze geweldig service!

WAARSCHUWING

Afgelopen maandag ging ik twee keer bijna onderuit. De fiets reageerde in de bocht anders dan ik gewend was. Thuis gekomen merkte ik dat het voorspatbord tegen de framebuis aankwam. Ik had de fiets ergens naar binnen getild en waarschijnlijk is de alustrip daarbij wat verbogen. Het vormen met zo'n strip is dus eigenlijk niet zo'n heel goed idee.

Spatborden Munzo aangepast

Bij mijn ritje in de regen is gebleken dat de werking van de spatborden niet optimaal is. Fiets en berijder worden in de regen toch nog behoorlijk smerig. Bij Halfords heb ik een setje spatborden voor 20" wielen gekocht. Het voorspatbord is langer dan het meegeleverde spatbordje. Het voorstuk ervan zag er hetzelfde uit als het voorstuk van het nieuwe spatbordje en ik kon het er ook gewoon opschuiven op dezelfde manier waarop het originele spatbordje was bevestigd. Maar toen bleek dat de bocht van het nieuwe spatbordje te ruim was. Bij nadere inspectie zag ik dat het meegeleverde spatborde behoorlijk was ingekort en smaller was gemaakt van waarschijnlijk een identiek spatbordje als ik net had gekocht.


Eerst had ik het lipje aan de achterkant eraf gezaagd met de Dremel. Achteraf had ik dit kunnen laten zitten. Maar toen bleek de bocht nog te ruim en was er te weinig ruimte tussen voorwiel en frame. Na enig nadenken heb ik de bocht met een plaatje aluminium scherper gemaakt zodat het nieuwe spatbord beter de contour van het wiel volgt en precies past tussen wiel en frame. Heel erg elegant ziet het er niet uit, maar hopelijk werkt het zo beter dan voorheen. Het spatbord komt in ieder geval een stuk lager uit.



Om het spatbord te kunnen buigen heb ik een wigje uit de "zijkanten" van het spatbordje gehaald.

Aan de achterkant heb ik een achterspatbordje erbij gemonteerd door er wat schroefgaten in te maken en het met dezelde schroeven te monteren waarmee het oorspronkelijke spatbordje was gemonteerd.

Munzo in de regen

Vandaag met de Munzo een tochtje gemaakt over de Veluwezoom inclusief de Posbank. Al snel na mijn vertrek begon het te regenen. Toch maar doorgefietst, mede vanwege de suggestie van Ymte Sijbrandij die in zijn artikel in Ligfiets& ((2008, nummer 5, blz 40) suggereert dat ligfietsers watjes zijn. Eerst de Zijpenberg vanuit Rozendaal en vervolgens de Zijpenberg vanuit Rheden. Deze laatste beklimming zou de stijlste van Gelderland zijn met 10,7% stijging. Toch voelt de helling op de terugweg van de Zijpenberg naar Rozendaal zwaarder aan. Hoe dan ook, in de regen met veel viezigheid van de bomen op de weg wederom geen probleem met de aandrijving. Slechts één keer slipt het voorwiel een beetje door.







Ondanks de spatborden wordt ik door de regen en alle viezigheid toch wel behoorlijk smerig. En dat geldt ook de Munzo die bij aankomst thuis een koude douche te wachten staat. Toch blijkt de ketting nog redelijk schoon, hoewel de derailleur bepaald niet brandschoon meer is.
Deze week was me al een keer opgevallen dat je redelijk schoon blijft op een natte weg, maar als je eenmaal door plassen rijdt, wordt je toch zelf ook behoorlijk vies.

Munzo

Vandaag heb ik de Fast FWD Munzo 3 x 8 in gebruik genomen. Gisteren had ik er al even op gereden samen met de ontwerper en fabrikant Bram Smit. Het is toch wel een heel bijzonder product met heel wat (eigen)zinnige kenmerken.
Van Bram begreep ik dat het voor Nederland (vooralsnog) een uniek exemplaar met de SRAM dualdrive.

Vanavond ben ik er in het donker tussen de buien door even mee de Posbank op geweest. De verlichting voorop is een Busch & Müller Ixon IQ Speed. Daarmee kon ik me in het pikkedonker goed orienteren, maar gelukkig ken ik de weg ter plaatse ook goed. Ik heb een stukje van de Zypenberg beklommen (nummer 8 in het boekje "Bergop in Nederland"). Het steilste stuk is hier een afdaling van 8%, die natuurlijk een beklimming van 8% wordt als je weer terugfietst. Dat ging wonderwel goed met de voorwielaandrijving en een nat wegdek met ook de nodige bladeren hierop. Op geen enkel moment last gehad van doorslippen van het aangedreven voorwiel. En met het lichtste verzet is dit hellingpercentage heel goed te doen, ondanks dat de fiets niet superlicht is.
Bij thuiskomst was de fiets natuurlijk wel een beetje vies, maar ketting en ik zelf waren nog vrijwel schoon ondanks het natte wegdek!!!
Kortom, een hele goede eerste indruk voor een all-round ligfiets die ook all-round zal worden ingezet (boodschappen, korte ritjes, stadsfiets, trein, vakantie). Hierbij de mogelijkheid om de fiets in twee stukken te delen natuurlijk heel handig.

Drinkbeker in velomobiel

Bij gesloten deksel kan het drinken moeilijk zijn in een velomobiel. Een normale bidon komt onder het deksel niet hoog genoeg om uit te drinken, dus moet je hem tussen hals en deksel doorwurmen, omkeren en met je tanden de afsluiting openen. Heel handig is dit niet en het kan je aandacht van de weg en het verkeer behoorlijk afleiden.
Bij Blokker zag ik vandaag een drinkbeker die ik al lang gebruik. De beker is goed afsluitbaar en heeft een ingebouwd rietje, zodat je hem rechtop kunt houden tijdens het drinken. Ideaal in een velomobiel bij gesloten deksel.