Ongelukkig tochtje met Munzo

Op 21 mei maakte ik een tochtje met een vriend vanuit Tilburg naar Arnhem. Het begon al na enkele kilometers met gerammel van het achterspatbord. Een van de twee beugels waaraan de stangetjes zitten was gebroken. Dit was de tweede keer, een tijdje geleden had de andere het begeven. Ongeveer 25 kilometer verder ging ik onderuit op een onregelmatige klinkerweg. Wat bleek: ook het voorste bevestigingsbeugeltje had het begeven en het spatbord was naar voren geschoven en blokkeerde het achterwiel. Gevolg: een flinke schaafwond op het spatbord en mijn linker elleboog. Op de elleboog zag ik 's avonds ook nog een behoorlijke bloeduitstorting. We hebben het spatbordje gedemonteerd en in de tas gedaan.





Vlak bij Arnhem bleek ineens dat de SPD-klem van de rechter trapper was geraakt. Thuis alles goed geïnspecteerd. Het bleek dat de twee achterste bevestigingsboutjes eruit gerammeld zijn en het voorste schroefje had het begeven. Toen bleek ook dat de achterste boutjes van de linker pedaal eruit waren.

Tikkende Quest

Sinds enige tijd is er een hinderlijke tik hoorbaar van onder het zitje. Het heeft de frequentie van het trappen en als je de trappers stil houdt, hoor je het niet. Ik denk aan de ketting, maar kan het euvel niet vinden. Telefonisch contact met Velomobiel.nl: waarschijnlijk de ketting die tegen de kunststof kapjes tikt. Nog een keer uitgebreid gekeken, niets te zien. Kapje los gehaald. Tik nog steeds aanwezig. Op verschillende plekken de kettingbuizen ondersteund met zacht materiaal, dit biedt geen oplossing. Dus maar een afspraak gemaakt om naar Dronten te fietsen. Dat is dan gelijk een mooie trainingsronde.

Gelukkig kunnen de heren van Velomobiel.nl het ook niet gelijk vinden. Het is toch altijd een risico als je met zoiets aankomt. Waarschijnlijk zit het in de achteras, die wordt vervangen. Maar dat is het ook niet. Ook de cassette blijkt het niet te zijn. Alle schroeven van de ophanging worden aangedraaid. Uiteindelijk valt het oog op het kettinggeleidewieltje: het is een keramisch Terracycle kettingwieltje. Ik hoorde er voor het eerst van op de weblog van Wim Schermer. Na 1,5 uur werken was het probleem opgelost. Het hinderlijke getik is over, maar wat Wim stelde klopt wel: het gaf tussen het tikken door wel een veel stillere kettingloop.
Heren van Velomobiel.nl: bedankt voor de prima service.

Wat betreft de prestaties, die worden er waarschijnlijk niet door beïnvloed. Ik had nog een afspraak die middag en dus haast. Op de heenweg had ik al een flinke snelheid bereikt, maar ook op de terugweg haalde ik een gemiddelde van meer dan 34 km/u over 80 km. Niet slecht als je meetelt dat er nogal wat heuvels zitten in het traject Arnhem - Dronten.

Mogelijk komt Velomobiel.nl zelf met een betere versie van een geleidewieltje met tandwieltje.

Munzo in de bergen

Omdat ik voor een cursus naar Davos (CH) moest, was dit een mooie gelegenheid om de Munzo daar te proberen. Hoewel de Flüelapas halverwege was afgesloten ben ik het eerste stuk toch even opgefietst. Dat viel helemaal niet tegen. Natuurlijk was het wel duidelijk zwaarder dan met de M5 CHR en had ik daardoor een hogere hartslag. Maar je komt zo'n berg nog behoorlijk goed op ook al weegt de fiets 8 kg meer. Bergaf was de top 65 km/uur. Veel harder durfde ik niet omdat de weg nog nat was en er hier en daar nog sneeuw lag. De Munzo voelt heel stabiel bij die snelheid. Op sommige plekken stroomde het smeltwater in brede stromen over de weg. Het goede nieuws was dat ik dankzij de spatborden helemaal schoon beneden kwam, een beter resultaat dan ik had verwacht.

Nieuwe Quest

Sinds 16 maart is een nieuwe Quest in gebruik genomen. Dit keer een witte, nr. 306.
Met praktische verbeteringen zoals kettinggeleide, stoelophanging. Maar ook een remlicht en zeer elegante richtingaanwijzers. En een verstelbare koplamp. Verder fietst de Quest als vanouds. Toch leuk dat Velomobiel.nl zo blijft innoveren!

Carbon spatborden Munzo rammelvrij

De carbon spatborden van de Munzo functioneren volgens verwachting bij vies wegdek. Ik moet er nog een keer mee in de regen rijden. Maar er ontstaat wel een geweldig geraas als het wegdek niet zo glad is als een biljartlaken. Zelf wat ruw asfalt resoneert gevoelig door tot in de spatborden. Het aanbrengen van stukjes binnenband bij de bevestigingsboutjes lost het probleem niet op. En na enige tijd doet ook het voorspatbord in alle hevigheid mee.





Vandaag heb ik alles los gehaald. Ik had al wat roestvrijstalen boutjes en borgmoertjes in huis gehaald. Wat bleek? Het boutje op de linker poot van de voorvork om het stangetje naar het spatbord te bevestigen was er uit gerammeld.Ik had het los gedraaid en zonder borglijm weer ingedraaid. Verder bleek dat de voorste popnagel bij het achterspatbord niet goed strak zat. Hierdoor was er speling die met gerammel en gepiep gepaard ging. Dit popnageltje heb ik uitgeboord en vervangen door een elegant boutje en borgmoertje. Bijna even elegant als het popnageltje. Zie foto. Verder heb ik de bout en moer door de voorvork vervangen door een eleganter exemplaar dat met een inbussleutel kan worden aangedraaid. Aan de achterzijde zit nu een borgmoer. Omdat er hier kennelijk vocht bij was gekomen heb ik een stukje binnenband geknipt en tussen het ringetje en de voorvork gemonteerd om het goed af te sluiten. Nu zijn de spatborden vrijwel geheel rammelvrij. De boutjes in de voorvork en achtervork heb weer los gehaald en er een drupje borglijm op gedaan.

Tenslotte heb ik het spatlapje voor verlengd. Het komt nu net aan de grond als voor- en achterdeel van de Munzo uit elkaar gehaald zijn (zie foto). Maar het zit nu zo goed dat bij nat wegdek er vrijwel geen modder meer op het frame komt!

Carbon spatborden voor Munzo

Hoewel de vorige spatborden een hele verbetering waren, was er toch nog een flinke verbetering mogelijk. Naar mijn mening sloten de spatborden onvoldoende aan bij de wielen. Bovendien was het achterspatbord te hoog opgehangen. Bij Elvin Haak heb ik carbon spatborden besteld (plezierig overleg, vlotte service). Bram Smit heeft ze er voor mij opgezet. Het ziet er strak uit. Ik verwacht dat de werking nu beter zal zijn. Enkele details:

Als je naar links stuurt komt de ketting tegen het spatbord. Hier heeft Bram een stuk weggevijld en de opening opgevuld met een stukje kunststof. Hopelijk geeft dit voldoende ruimte om de bochten te maken en blijft het stukje kunststof zitten. De eerste indruk is gunstig.

Aan de onderkant van het voorspatbord zit een bijgeknipt spatlapje van Brompton. Omdat we van dit spatlapje aan de onderzijde een stukje hadden afgeknipt voor de opening in het spatbord bij de ketting, is het naar mijn smaak iets te kort. Waarschijnlijk komt hier nog een langer stukje aan. Het idee is dat je hiermee het spatbord wat langer maakt maar voorkomt dat je het carbon gedeelte beschadigt als je de fiets uit elkaar haalt en het voorstuk op de ondergrond laat steunen.

Aan de achterzijde is het spatbord zo bevestigd dat het achterdeel nog rechtop kan staan als het achterwiel verwijderd is. Hierbij rust het achterdeel net niet op het spatbord.

Het was nog een heel geknutsel, maar het resultaat mag er dan ook zijn dankzij het vakmanschap van Bram.

Verder is de bidonhouder bevestigd aan het zitje.

15 MM sleutel aan boord van Munzo

Als het voorwiel gedemonteerd moet worden, bijvoorbeeld bij een lekke band, heb je 15 mm sleutel nodig. Ik had een exemplaar gekocht, maar dit paste niet samen met het minipompje en de reserveband in het koffertje van het bagagerekje. Dus heb ik het steeksleutel gedeelte eraf gezaagd. Dit ging tot mijn verbazing nog verrassend gemakkelijk met een ijzerzaag. Even met de Dremel de scherpe kantjes eraf en klaar! Pompje en sleutel in een stukje handdoek en het gaat rammelvrij mee.